Tour de France

Ik zal het maar meteen bekennen: ik kijk dezer dagen naar de Tour de France. Het is sport maar ik kijk er toch naar, en dat moet ik de trouwe lezertjes even uitleggen.

Ik ken de Tour al van vroeger, de ganse familie Evink keek ernaar, of in ieder geval het mannelijk deel. Ik keek noodgedwongen mee, stammend uit de tijd van één kleine zwart-wit-tv in de woonkamer. Zonder afstandsbediening, met mijn vader als baas van de aan- en uit-knop, alsmede de zenderknop.
De Tour hoort een beetje bij de zomer, bij vakantietijd. En dat kan ik, met nog vijf weken werken voor de boeg, wel gebruiken.

tour-de-france-244348_640

Ik kijk niet lang, hoogstens een uurtje. Dan ben ik de zwetende lijven, de verbeten koppen en de akelige valpartijen al weer moe. Wat bezielt iemand om met gevaar voor eigen leven van een hoge berg af te roetsjen? Daar ligt er weer een, kreunend op het asfalt. Of hangt er iemand in het prikkeldraad, zoals vorig jaar. Om maar niet te spreken van de malloten die langs de kant van de weg staan. Of er op.

Het commentaar gaat me na een uurtje ook de keel uithangen. Het zijn altijd twee mannen en ze hebben het over zaken als wie er de gele, de groene of de bolletjestrui draagt. Geen idee wanneer iemand daar wel of net niet voor in aanmerking komt. En wat of wie is Sky eigenlijk?

Zo vliegt er allerlei informatie voorbij die ik in de verste verte niet begrijp, maar mijn brein zit zo in elkaar dat het die informatie toch wil begrijpen. Er zijn bijvoorbeeld allerlei soorten ritten, maar de hogere wiskunde daarachter heb ik nog niet ontcijferd. Dat wil ik ook graag zo houden, want anders gaat het te veel tijd kosten. Ik bedenk overigens altijd te laat dat ik het geluid ook op zacht kan zetten…

De echte reden voor mijn kijkgedrag is dat de Tour de France als geen ander tv-programma mij laat zien hoe prachtig Frankrijk wel niet is. Niet alleen de natuur, maar vooral de cultuur. De kerkjes en kerken, de kastelen en abdijen, wat een cultuurschatten!

En dit alles zonder geneuzel over al dan niet goed bevallen B&B’s, over vakantiehuisjes voor verwende Nederlanders die maar niet kunnen kiezen tussen drie onderkomens met alle drie even tenenkrommend want authentiek interieur, of Ik-vertrek-drama’s met lekkende daken en tegenwerkende ambtenaren.

De sport neem ik daarom op de koop toe, want op vakantie naar Frankrijk? No way, veel te heet. Leve de Tour de France, leve Frankrijk!