Douceurtje

Het nieuwe kabinet is er bijna, zo lijkt het. In dat licht is het een beetje sneu dat Hennis-Plasschaert op de valreep struikelde over een paar granaten – of veel erger, over twee doden en een zwaargewonde – maar ja, dan moet je ook maar niet zo enthousiast bezuinigen.

En het leuke is, dat lijkt ook niet meer nodig, gezien de half miljard die het onderwijs er opeens bij krijgt. Er zijn nog meer leuke dingen in de maak. Je mag in het vervolg onbelast genieten van 30.000 euro spaargeld, deelde de VVD mee. En dat was een leuk douceurtje voor de middeninkomens die nu eindelijk maar eens moesten gaan merken dat het beter ging.

Ik kon mijn oren niet geloven. Mensen die 30.000 euro per jaar verdienen en een kapitaaltje hebben van 30.000 euro? Het kan, maar vaak zal het niet voorkomen, lijkt me. Het probleem van de middeninkomens was ook niet dat ze te veel rente moesten betalen over het geld op hun spaarrekening, maar dat ze gebukt gingen onder onzekerheid over hun baan.

Dit ideetje is natuurlijk ook helemaal niet voor de middeninkomens (of de VVD moet onderling verdeeld zijn over de vraag wanneer je een middeninkomen hebt) maar voor de hogere inkomens. En of die een gat in de lucht gaan springen bij een jaarlijks voordeel van 60 euro, waag ik oprecht te betwijfelen.

Een ding moet je de VVD nageven: ze slagen er elke keer weer uitstekend in om net te doen alsof ze hard in de weer zijn voor de Hardwerkende Nederlander. Of, zoals Rutte onlangs nader preciseerde: “De politieagent, de leraar en mensen die werken in de verzorging”. Laten dat nu net de beroepen zijn die van bovengenoemde maatregel in ieder geval nauwelijks iets gaan merken. In goed Nederlands heet dat: iemand blij maken met een dooie mus.