Hittehater

Heet heter heetst. Het zijn droevige dagen voor een hittehater als ik.

Langzamerhand verlies ik mijn gevoel voor decorum, nu ik gekleed in een jurk die NIET tot aan de grond reikt boodschappen ben gaan doen. Ik heb mezelf ooit beloofd dat ik dat nooit zou doen maar het weer is sterker dan ik.

Make-up? Doorgelopen. Waterproof is ook niet meer wat het geweest is.
Haar? Bij elkaar geknoopt tot een knotje bovenop mijn hoofd. Met mijn grijzende haar lijk ik meer dan ooit op een oma en daar word ik ook nog eens steeds aan herinnerd door Kleindochter die bij ons logeert.

En dan de ouderlijke plichten: morgen moet ik Zoon III plus echtgenote ophalen vanaf Schiphol. Twee uur heen en twee uur terug in de auto. Erger nog, over een week of wat gaan we op vakantie. Ik zie er nu al tegenop want met de auto. Ik ga mijn testament maar vast schrijven.

De Volkskrant meldt vandaag dat hitte ook ‘mentale’ invloeden heeft. En dat klopt, kan ik u vertellen. Bij mij varieert dat van ernstig geheugenverlies (nog erger dan bij normale temperaturen) tot een kort lontje aan het eind van de dag, en trouwens ook aan het begin.

Gelukkig hebben we een ventilator die de kracht heeft van een straaljager. Hij staat op stand 3 en dat houden we voorlopig zo. Er staat voor twee weken ijs in de vriezer en we eten voor de zesde keer salade.

Als de onheilsklimaatprofeten het bij het rechte eind hebben (en dat staat inmiddels wel vast), gaan deze temperaturen in de toekomst steeds vaker voorkomen. Mogelijkheden om in ieder geval de nadelen qua uiterlijk en decorum te beperken: make-up laten tatoeëren, haar verven en/of kort knippen, en zeven witte enkellange djellaba’s kopen, voor elke dag in de week één. Er zit straks niks anders meer op.