Superwoman

Vrouwen moeten minder op hun man teren, vindt Jet Bussemaker. Klinkt sympathiek. Op iemands zak teren, verdient natuurlijk ons aller afkeuring. Maar bij nader inzien valt er toch een en ander aan te merken op die uitspraak van onze minister van onderwijs, cultuur en wetenschap. Hoe langer je er over nadenkt, hoe meer.

Allereerst is daar de zorg voor kinderen, om te beginnen voor de kleintjes. Geef borstvoeding, propageert de medische stand al decennia, en terecht. Maar met een fulltime baan en een beetje pech een uur reistijd wordt dat toch een beetje lastig. Een jaar ouderschapsverlof zoals in Scandinavische landen, vindt Nederland te duur. Betaalbare kinderopvang overigens ook.

Daarnaast is niet ieder kind gelijk. De een heeft het prima naar zijn zin in de crèche, de ander kan er niet goed tegen, zeker niet vijf hele dagen per week. En er zijn nogal wat crèches waar het niveau van de begeleidsters van bedenkelijke kwaliteit is. Ik voelde er zelf in ieder geval niets voor mijn schaapjes te laten verzorgen door mensen die geen goed Nederlands spreken of er pedagogische ideeën op na houden die de mijne niet zijn.

Verder verraste me opnieuw het gemak waarmee de overheid de gemeenschap voortdurend verplichtingen oplegt en verlangens uit waaraan de burger onmogelijk allemaal tegelijk kan voldoen.

Ik had me er net bij neergelegd dat ik, behalve op mijn kleinkinderen te passen wegens te dure kinderopvang, ook geacht wordt mijn ouders te verzorgen. Ook was ik aan het idee gewend in geval van nood mijn ouder wordende buurvrouw dagelijks van een warme maaltijd te voorzien en haar boodschappen te doen, en mij uiteraard ook in te zetten voor andere taken in kerk, staat en maatschappij. En ook de relatie met Geliefde heeft regelmatig onderhoud en dus tijd nodig. Een scheiding is duur…

Maar dat is niet voldoende, ik moet ook een veertigurig werkweek volmaken, op straffe van schuldgevoel vanwege het in mij geïnvesteerde geld voor mijn studie. Maar dat kan ik mij niet veroorloven, want schuldgevoel zorgt voor psychische klachten en ook op de behandeling daarvan wordt drastisch bezuinigd.
Superwoman
Is er dan geen man in de zaal? Tuurlijk! Maar mannen werken ook 40 uur per week en komen juist daarom veel minder toe aan vrijwilligerswerk en mantelzorg dan menig vrouw. Idealiter verdeel je alle taken zo veel mogelijk. Man werkt vier dagen, vrouw ook, samen vrijwilligerswerk doen en mantelzorgen, en het gezamenlijk verdiende inkomen verdelen. Maar het hoort nu eenmaal bij het leven dat niet iedereen aan ‘idealiter’ toekomt.

Wij zijn geen supervrouw of superman, hoe goed dat de overheid qua begroting ook zou uitkomen. Jammer dan.